تمام افکارم را درک می کنی

کارهایم را درک می کنی

با تو بودن شادی آور است

پر از هیجان هستی

نیرومند

مهربان

باهوش

راستگو

با احساس

و خلاق

تو همانی

که زندگیم را به دستاش می سپارم

 تو همانی

که می خواهم

همیشه در کنار او باشم

             تو عشق من هستی

من چقدر از سیگار کشیدن بابا رنج می برم

اما خیره شدن در دود سیگار تو را چقدر دوست میداشتم

چقدر دوست می داشتم دودهای سیگار تو را دنبال کنم

من اگر بدانم در دودهء غلیظ سیگار مرا نیز می بینی

برایت بسته های سیگار می خریدم

و روی پاکت آن گل سرخ میزدم .

                                   ( البته سیگاری نیست )

در فراقت گریه کردم

و مروارید اشکم را برایت هدیه کردم

تو

مروارید اشکم را

که چون یاقوت نابی می درخشید

پس فرستادی

و من تا صبح آن شب ناله کردم .

خودت گفتی

که من باید بمانم تا بیایی

ولی حالا !

نمی دانم چرا ؟ شاید پشیمانی

و من باور نکردم

بگویم . از زمانه یا درد و رنج از نوای عاشقی بلبلی که

هر شب بر گلستان وجودم نعمه سرایی می کند یا از

پرستوی غریب مهاجری که فرسنگها راه می پیماید

تا وادی مهر و دلدادگی رابیابد . از نی لبکی که

آرزوهای خفته چوپانان را می نوازد از قطرات اشکی

که هر شب گونه های داغ مرا نوازش می دهد یا ...

بگویم که چقدر دوست دارم مثل حس بازی در کوچه

پس کوچه های کودکی مثل حس نیاز در سجده ام

ببخش که احساساتم مچاله شده شاید صدایم را

نشنوی پس می نگارم تا بدانی به اندازه دعاهای

شبانه ام دوستت دارم

عنکبوت خسته و خاموشی

                                 تارهای سیاه و سفید تنیده است

                                 و به امید رهگذری از سرزمین خیال

                                 وهم آزادی را فریاد می زند ...